Ayrılığın Haritası

Fotoğrafı babamızın bavulunun astarında bulduk. Sanki tek bir kâğıt tehlikeli olabilirmiş gibi sökük bir dikişin arkasına saklamıştı.

Fotoğrafta annemiz, hiç bilmediğimiz bir kasabada mavi bir kapının yanında duruyordu. Arkasına soluk mürekkeple şunlar yazılmıştı: Her şey değişmeden önce.

Kardeşim fotoğrafı kimin çektiğini merak ediyordu. Bense babamızın onu neden sakladığını. Eski bir kartpostaldan bulduğumuz adresle kuzeye doğru yola çıktık. Yol kenarındaki kahvelerde durduk; içerileri yanık kahve ve çam kokuyordu.

Kasaba, fotoğrafın gösterdiğinden küçüktü. Mavi kapının ardında artık bir fırın vardı. Sahibi, annemizi pencere pervazlarına kuşlar için ekmek bırakan bir kız olarak hatırlıyordu. Babamızın bir sonbahar günü bozuk bisikletle ve kâğıttan çiçeklerle gelişini de.

Fırın kapanana kadar kapının karşısında durduk. Kardeşim telefonuyla yeni bir fotoğraf çekti. Bir evin duvarları değişmeden içinde kaç hayat saklayabileceğini düşündüm.

Dönüş yolunda yıllardır sözünü etmediğimiz şeyleri konuştuk. Şehrin ışıkları belirdiğinde eski fotoğraf bir kanıttan çok, bize geç ulaşmış bir hediyeye benziyordu.